เรื่องจริงคือ
โลกของเราไม่สามารถขยายได้อีกได้
แต่มนุษย์กลับเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น
เราจึงมีส่วนแบ่งน้อยลงทุกที
มีพื้นที่ลดลงสำหรับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ทั้งสัตว์และต้นไม้

ไม่ว่าเราจะพยายามสักเพียงใดที่จะรักษาอากาศ น้ำ ป่าไม้ และสัตว์ป่า
การเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วทวีคูณของมนุษย์กลับทำลายความพยายามทุกอย่างจนหมดสิ้น

แม้ว่าการแย่งชิงทรัพยากรได้เกิดขึ้นแล้ว
ทว่าปัญหาที่แท้จริงกลับถูกละเลย ยิ่งกว่านั้นยังมีคนปฏิเสธที่จะรับรู้ความจริงนี้

ถึงเวลาแล้วหรือยังที่มนุษย์จะควบคุมความต้องการของตนเอง

หรือว่าพวกเราจะใช้สติปัญญาที่มีอยู่เพียงเพื่อกอบโกยผลประโยชน์ให้กับตนเองและเอารัดเอาเปรียบเพื่อนร่วมโลกใบนี้

แน่นอนว่าหากเรายังคงทำเช่นนี้ต่อไป เราจะพบจุดจบที่น่าเศร้า
เผชิญกับความยากจน มลภาวะ ความหิวกระหาย และความตาย

มีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่จะช่วยให้เรารอดได้ เราต้องควบคุมประชากรไม่ให้มีมากเกินไป